Zdarzają się wypadki trudne do wyjaśnienia. Jednym z takich wypadków jest pojawianie się wilkołaków, wilkołaków których historie pojawiają się w folklorze każdej właściwie części świata.

Europejskie legendy znane nam do dziś pochodzą w większości z okolic niemieckich miast- kolonii i Bedburga. Legendy te powstały w średniowieczu, kiedy ludność wierzyła w opowieści niesamowite. Lęk przed wilkołakami wywoływał wielką panikę. Większość ludzi żył ona wsi, w pobliżu nieznanych lasów, borów i puszcz, w które zapuszczali się tylko nieliczni.

Lasy zamieszkiwały całe stada wilków, które nękały wioski i porywały owoce, bydło a czasem i ludzi.
Bywało, że rano przerażeni wieśniacy znajdywali szczątki swoich zwierzą, co wzmacniało w nich lęk. Wszystko to trwało latami, aż końcu mieszkańcy Kolonii i Bedburga dokonali odkrycia. Dokumenty sprzed kilkuset lat opisują przewrót, który wpłynął na historię ludzkości. Doprowadzono do tego iż chciano schwytać zabić Wilka, gdy doszło do takiej możliwości, stanął na tylnich nogach zamienił się w mężczyznę. Rozpoznano go jako Petera Stubbe, mieszkańca pobliskiej wsi. Było n pierwszym wilkołakiem, jakiego znała Europa.

Na torturach przyznał się do morderstw. Mówił tez iż w wieku 12 lat miał obsesję na punkcie magii diabła. Zakładał podobno magiczny pas i atakował swoich wrogów, prawdziwych i wyimaginowanych, mszcząc się za swoje niepowodzenia.

Sędziowie nie byli w stanie wyznaczyć dość surowej kary za popełnione przez Stubba bestialstwa. Skazano go na śmierć przez łamanie kołem, rozrywanie gorącymi szczypcami i ćwiartowanie. Jego ciało zostało spalone. Na stosie spłonęła tez jego córka i kochanka.

Minęły wieki zanim zaczęto spotykać się z wilkołakami. Pojawiła się w pewnym momencie masa opowieści. Miedzy latami 1520 a 1630 doszło do epidemii likantropii. Francja była kolebką wilkołaków, bo podejrzewano aż 30 tysięcy ludzi o wilkołactwo. Wiele z nich torturowano i poddawano śledztwom, Niektórzy się przyznawali, więc zostali skazywani na śmierć.

Procesy wilkołaków nasilały się z każdym rokiem. Po 1530 roku stały się powszechne. Oskarżano niewinne osoby, które były zagrożeniem dla innych, którzy nie byli lubieni itp.

Na długo przed średniowiecznymi procesami o wilkołactwo, zanim chrześcijańscy teologowie zaczęli rozważać temat wilkołaków, były czasy, które można nazwać „ złotą erą wilkołaków”. W tym okresie legendy o wilkołakach było bardziej bogatsze i bardziej zróżnicowane. Przedstawione wilkołaki nie były tak stereotypowe. Były bohaterami. Ludowe przekazy, przesądy, najstarsze opowieści bez wątpienia były pełne przesady i nieprawy, jednak nietrudno w nich także dojrzeć ziarna prawdy.

Wilkołaki pojawiają się również w legendach ludów zamieszkujących inne kontynenty. W mitach Ameryki Północnej wilkołaki są zupełnie inne, bardziej humanitarne, przystępne dla człowieka i natury.