Obrazy tych wydarzeń różnią się znacznie. Wiedźmy udawały się na sabaty po zmierzchu, wykonując miotły i inne narzędzia do lokomocji. Potwierdzały diabłu swą lojalność, zdawały relację ze złych uczynków i stosowały wskazówki, a Szatan nagradzał je lub karał.

Następnie ucztowano, tańczono.

W XVII wieku Pierze de Lance, znany francuski łowca czarownic, zarejestrował wiele przypadków orgii w lasach w Krajach Basków. 

Świętokradztwo i bluźnierstwo dominowały w innych regionach. W Szkocji możliwe, że w reakcji na surowy prezbiteriański reżim, sabat i sprośne uczty wyglądały niemal jak normalne wiejskie zabawy. 

Prawdopodobnie sabaty odbywały się regularnie:

-31 X ( Halloween)

-30 IV – ( Noc Walpurgii)

i w czasie 4 pogańskich świat :

- 2 II- Wniebowstąpienie

-23 VI – Noc Świętojańska

- 1 VIII – święto plonów

- 21 XII- święto Tomasza

Istnieje wiele historii odnośnie skazywania czarownic na śmierć. W 1597 roku William Komers, chłopiec z Nottingham, oskarżył 13 kobiet o rzucenie nań uroku. W 1616 roku 13 letni Jon Smythe z Leicester doprowadził dopowiedzenia 9 wiedźm. 

Dzieci opowiadały dziwne historie lub stymulowały transe i ataki, podczas których pozorowały wymiotowanie. Często dzieci obracały się przeciwko krewnym.

W krajach Basków, jeśli czarownica nie przyznała się do winy, rodzinny majątek mógł zostać skonfiskowany.

Najbardziej znaną historią była Histeria w Salem w 1692 roku, kiedy dzieci obwiniły dorosłych o spowodowanie ich dziwnych zachowań. Bujna wyobraźnia przyczyniły się do śmierci wielu niewinnych osób. 

W baskijskim regionie we Francji, w 1609 roku, podczas polowania na czarownice, Pierze de Lance wymusił na młodej Francuzce niezwykłe zeznanie. Przyznała się ona na torturach, że nocą 27 września namaściła się uniosła w powietrze. 

W średniowieczu wiele ludzi wierzyło, że niektóre kobiety, nocami udają się na przejażdżki  z boginią pogan –Dianą, siedząc okrakiem na bestiach. Przez wiele wieków Kościół Katolicki nakładał za nie pokuty. Potem jednak zmienił zdanie i w XIII wieku Papież Aleksander IV wydał postanowienie, że herezja wiąże się z czarami i do XVI wieku, każdy kto wątpił w istnienie nocnych lotów, mógł zostać spalony na stosie tak jak wiedźmy. 

Bogini czarownic miała różne imiona, ale najczęściej odwoływały się do Diany lub Artemidy, bogini Księżyca. 

W XVI i XVII wieku wiele kobiet przyznało się do nocnych lotów na sabaty. Okazuje się że mężczyźni tez czasami latali na miotłach czy na innych stworach. Stopniowo do latania zaczęto wprowadzać krzesła, szufle, itp. 

Istnieje wiele historii opisujących sabaty czarownic. W 1669 roku śledczy przesłuchiwali w Szwecji, dzieci. Każde z nich opowiedziało tę samą historię o Diabłu, przebranym za starca, który obiecał czarownicom, że zaprosi ich na sabat, jeśli przyprowadzą ze sobą dzieci swoje i sąsiadów.

Dzieci w łóżkach zostawiły kukły, i wyfrunęły przez okna, dosiadając kozłów. Na łące Blocula, miejscu znanym tylko diabłu i jego wspólnikom, czarownice podobno miały podpisać się własną krwią szatańskiej księdze gości. Zostały ochrzczone w jego imieniu, i przyrzekły mu służyć. Potem były zabawy gdzie czarownice oddawały się diabłu. 

Bezmyślna łatwowierność ludzi tych czasów doprowadziła do wymordowania tysięcy niewinnych osób.