Alchemią nazywamy rozliczne praktyki zmierzające do przemiany jednych pierwiastków, zwłaszcza metali, w drugie poprzez odpowiednie wykorzystanie tajemniczych i nadnaturalnych ich właściwości. 

Alchemicy próbowali stworzyć złoty środek, próbowano tez stworzyć złoto z różnych metali, ale te próby spełzły na niczym. Czasami tylko zdarzało się, że otrzymano nowy, nieznany dotąd stop, niekiedy nawet przypominający złoto, jak np. mosiądz.

Rozbudzało to w nich nowe nadzieje i pchało do nowych poszukiwań. Złota i srebra ciągle jednak nie uzyskiwano.

Wtedy zadziałał pewien mechanizm, nie chcąc wyrzec się nadziei, nie mogąc jej ziścić normalnymi metodami, samorodni chemicy zaczęli przypuszczać, że być może decydują tu siły nadnaturalne i że w związku z tym transmutacje mogą być dokonane jedynie takimi nadnaturalnymi sposobami.

W ten właśnie sposób powstała Alchemia, czyli magiczna sztuka zamieniania jednych metali w drugie. 

Celem ich poszukiwań stał się tzw.- kamień filozoficzny. Miał to być specjalny proszek o nadnaturalnych, magicznych właściwościach, złożony, jak uważano, ze zmieszanych w odpowiednich proporcjach- siarki, rtęci i arsenu. Dosypany do rozgrzanego ołowiu czy miedzy, przemieniał te metale w złoto, a wedle niektórych alchemików pomnażał ilość substancji. 

Używano go również jako eliksiru życia. Kamień filozoficzny miał bowiem mieć właściwości przekształcania jednym metali w drugie i ruch życia.

Sztuki alchemiczne nie udały się nie z jakichś zasadniczych względów, lecz przede wszystkim dlatego, że alchemicy nie dysponowali potrzebną aparaturą. Eksperymentując na chybił trafił dokonali wielu zadziwiających odkryć. 

Alchemię uprawiano od dawna,. Pierwszym przedstawicielem był Hermes Trismegistos, żyjący ponad 3 tysiące lat p.n.e. Zajmowali się tym raczej dla zabawy, królowie, ale chcieli tez także wzbogacić się biedni.

Inni alchemicy jednak znakomicie. Alchemią parali się tacy naukowcy jak chociażby Paracelsus, Luter, Awicenna, Boylea, Leibniza czy Newtona. 

Wśród alchemików byli świeci, teologowie, papiestwo nie tępiło ich, ale Kościół jako instytucja alchemicznych praktyk nie pochwalał. 

Alchemicy nadal istnieją, choć nie próbują się zajmować magicznymi transmutacjami, ograniczając działalności do studiowania starych ksiąg.

Niektórzy współcześni fizycy głoszą pogląd, że oprócz rzeczywistości dającej się objaśnić przez naukę istnieje jeszcze jakaś metafizyczna rzeczywistość, niedostępna już dla nauki, dana jedynie w poznaniu intuicyjnym.